Mam 33 lata, hashimoto (stwierdzone w 2010 r.), celiakię i chorobę leśniowskiego-crohna (stwierdzone w 2014 r.).
I pewnie coś jeszcze, ale nie stwierdzone
![n :039:](./images/smilies/039.gif)
Jestem w 7 tygodniu ciąży. To moje trzecie dziecko, ale dwoje pierwszych urodziłam zanim zaczęłam tak poważnie chorować
(tj. 13 i 10 lat temu), uważając się za okaz zdrowia.
Strasznie się boję o to dziecko. Instynkt mi podpowiada, żeby nie ruszyć glutenu, ale nie wiem
jak to zrobić, żeby dziecko nie było niedożywione, zwłaszcza na początku ciąży,
kiedy nie mam ochoty w ogóle jeść. No i boję się wczesnego poronienia ze względu na reakcję autoimmunologiczną
![;(](./images/smilies/015.gif)
Czy któraś z was miała doświadczenia z prowadzeniem ciąży autoimmunologiczki?
Na co zwracać uwagę, jakich leków unikać, a jakie badania koniecznie robić?
Każdy ból w podbrzuszu traktuję obecnie jako zagrożenie, a to przecież normalne na początku ciąży.
Dodam, że wyniki badań mam niezłe... i ginekolog na razie nie widzi powodów do niepokoju.
Nawet nie kazał mi brać progesteronu.
Podzielicie się swoimi doświadczeniami?
Pozdrawiam
![n :)](./images/smilies/001.gif)